2014(e)ko urriak 20, astelehena

DESAZKUNDEAK DECREPOTE BAT EGITERA DEITZEN DIZUE !


HURRENGO  AZAROAREN 7-an, 19.00etan 
MARZANAKO GARAGARDOTEGIAN 
(San Antonen zubi ondoan).




Gaia izango da  "Azken deia" manifestua, iruzkina egiteko, eztabaidatzeko, aztertzeko edo hiru gauzak batera.  Gainera, ekinbide politikoa eta kalekoa taldearen 
aurkezpena egiteko  aukera aprobetxatuko dugu.



Txarleta eta garagardoa (edo bakoitza nahi duena) 
mundua nola aldatzea pentsatzen dugun bitartean...


Interesatu egon daitekeen jendea ezagutzen baduzue, gonbida itzazue...



Interesgarriak:
"Lo que no Podemos". Antonio Turiel.
"Salirse de la dicotomía neoliberales-neokeynesianos en los programas económicos". Pedro Prieto.




2014(e)ko urriak 6, astelehena

Komertzio eta Inbertsio Transatlatikorako Itunarik ¡EZ!

 
  ZER DA TTIP-a?


TTIP-a Europar Komisioa (Europar Batasuneko estatuak) eta Estatu Batuetako gobernuen artean hitzartzen ari den akordio bat da. Ez dira zerga bidezko komertzioaren aurkako muga hutsak, zeintzuk orokorrean oso baxuak diren Europar Batasuna (EB) eta Estatu Batuen (AEB) artean. Batez ere, legedi, arau, eskubide korporatibo eta inbertsio bermen ingurukoa da. TTIP-ak helburu bezala, zuzeneko inbertsioa eta beharrezkoak ez diren oztopo burokratikoak kentzea du Atlantikoaz alde bietako enpresek merkatua eskuragarri izan dezaten.

Dauzkagun aztarnek – enpresa eta industriatik eratorriak, zeintzuk hitzarmenean parte hartzen ari diren – mugaz gaindiko zergen inguruko ikuspuntua eta araudiaren bateratzea desregulazioa bultzatzen ari direla darakuste. Ondasun intelektualaren ikuspuntu honek monopolioak bultatzen ditu, baita eskubideak eta estandarrak gutxitzea ere. Balizko onura ekonomikoek ez dute oinarri sendorik, eta edozein kasutan, bazterrekoak dira gizartearentzat orokorrean, akordioaren babesleek kontatzen dutenaren arabera. Haratago, akordioak EB, AEB eta mundu osoan borroka demokratiko luzeen bitartez lortutako eskubide garrantzitsuak kolokan jartzen duela dirudi.



Negoziazioak modu itxian burutzen ari dira, galdeketa irekirik gabe. Parlamentu nazionalak ez dira jakinararazten Hitzarmen komisioaren bileretako txostenak. Argitaratutako –edo filtratutako- informazio apurrak ezinegon nabarmenasortzen digu (TTIP-ari Ezezkorako Manifestuaren zatia).

n



 Komertzio eta Inbertsio Transatlatikorako Itunak - Juan Torrez López (bideo)
 



2014(e)ko urriak 1, asteazkena

ETORKIZUNEAN PETROLIO MERKERIK ESKURA EZ EDUKITZEAK EZ DU ZERTAN ERAGIN ZIBILIZAZIOAREN KOLAPSOA




Iñaki Sainz Moncalvillo, Desazkundea kolektiboko kidea.

("Argia"-ren elkarrizketa).

Zer iritzi duzue Desazkundea kolektiboan populazioaren arazoaz?

Bistan da populazioa ezin dela etengabe hazi, mugak egon badaude. Baina badira beste krisi batzuk: sozialak, zaintzarenak, klima aldaketa, biodibertsitate galera... Ez dugu uste arazo nagusia populazioa denik, neomaltusianismoak dioen bezala. Gizateriak ingurumenean duen inpaktua neurtzeko hainbat aldagai daude; populazioa da horietako bat, baina kontuan hartu behar da, halaber, zenbat ondasun –eta zer motatakoak– kontsumitzen diren, zer hondakin sortzen den… Planetaren biokapazitateak, horrek bai, baditu mugak. Urtero baliabide kopuru jakin bat sor dezake, eta hondakin kopuru bat xurgatu.  1999tik, Lurrak birsortu ditzakeen baino baliabide gehiago ari gara kontsumitzen. Hurrengo belaunaldien kontura bizi gara.

Zer eragin du gainpopulazioak egoera horretan?

Makurra da biztanle kopurua jartzea eztabaidaren muinean, alde handia baitago batzuek eta besteek kontsumitzen duten baliabide edota energia kopuruen artean, hala nola eratzen duten hondakinenean. Ez dira gauza bera AEBetan bizi den pertsona bat eta Etiopian bizi den bat, edo AEBetako aberats bat eta pobre bat. Populazioa eztabaidaren erdigunean jartzea sinplekeria da. Guk nahi genukeena hau da: iparralde global aberatsean desazkundea izan dadila material eta energia erabilerari dagokionez, eta baliabide horien guztien bidezko banaketa egitea, Lurraren biokapazitatea gainditu gabe.

Populazioa eztabaidaren erdigunean jartzea sinplekeria da, diozu. Beraz, bada egiten duenik. Neomaltusianismoa aipatu duzu. Gaur egungo ekologismoaren adartzat jotzen dute batzuek.

Neomaltusianismoa hor dago, eta haren diskurtsoak, hein batean, mesede egiten dio botereari, benetako arazoa ezkutatzen baitu: baliabideen banaketa injustua. Azken batean, klima aldaketaren eragilea iparralde globala izan da. Inola ere ekologistatzat jo ezin daitekeen Munduko Bankuak esana da populazioaren %10ek baliabideen 60 kontsumitzen duela, eta %7k emititzen duela berotegi-efektuko gasen erdia. Oso sinplista da populazioaren aldagaiari lehentasuna ematea desberdintasun horiek kontuan izan gabe.

Agian komeniko litzateke, behin honetara iritsita, neomaltusianismoa zer den ondo esplikatzea…

Maltusianismoak zioen populazioaren hazkundea geometrikoa zela, eta elikagai kopuruarena (teknika hobetzeari esker, lur gehiago erabiltzeari esker…), berriz, aritmetikoa. Hori jasanezina denez, uneren batean kolapsoa iritsi behar zen. Teoria hori erabilia izan zen ikuspuntu eugenesiko batetik, arrazaren hobekuntza programak, antzutze teknikak eta abar justifikatzeko…



... alabaina, Malthusen teoriak defendatzeko gaitzak dira gaur egun. Pentsatzen dut neomaltusianismoa beste zerbait izango dela…

Jakina, ez da gauza bera. Kontua da neomaltusianismoa oso katastrofista dela, populazioa derrigorrez gutxitu beharko dela dioenean. Arazo nagusitzat daukate nire iritziz arazoa ere ez dena. 2006an, oker ez banago, FAOk aurreikusi zuen 2012an 12.000 milioi pertsonari jaten emateko adina elikagai ekoitziko zela munduan. Garai hartan, 6.000 milioi biztanle inguru zeukan Lurrak. Banaketa da arazoa; banaketa, eta ekoizpen eta kontsumo eredua. Elikagai mordo bat alferrik galtzen da [ikus Saihestu ditzakegun zifra beldurgarriak  erreportajea, Argiaren 2.311. zenbakian]; Europan, erdia. Elikagai-kate handiek baztertu egiten dute itxura desiragarria ez daukaten jakiak, zati handi bat gehiegi erosteagatik botatzen da…

LARRUN honetan bertan irakur daitekeen Gu, zabor-jaleok artikuluaren tesi nagusia da 2.000 milioi biztanletik 7.000 milioira igaro garela, hain zuzen, energia fosil merke eta ugaria eskura izan dugunean. Energia horri esker sortu dira populazioa hainbeste handitzea ahalbidetu duten baldintzak; ondorioz, berau agortzean biztanle kopuruak behera egingo du. Zer deritzozu?

Irakurri dut testu hori –bide batez esan dezadan ez dudala neomaltusianismoan bete-betean kokatzen, puntu amankomunak izan arren–, eta ados nago dioen gauza batekin: modu berriztagarrian jasotzen dugun energia iturri bakarra eguzki-erradiazioa da. Hortik abiatuta artikuluak dio espezie bat pilatutako erradiazio hori –hau da, energia fosila– erabiltzen hasten denean bere populazioa esponentzialki hazten dela, eta baliabide fosil horiek urritzen hastean eta energia berriztagarria besterik ez dagoenean eskueran, kolapsatu egiten dela. Tira, hori hala izan daiteke inurrien kasuan, esate baterako, baina uste dut giza espeziearen kasuan beste aldagai batzuk hartu behar direla kontuan: adibidez, gai garela erabakitzeko zer bizi-maila nahi dugun eta zer baldintza (material, energetiko…) bete behar dugun maila hori erdiesteko. Horrek eskatzen du oinarrizko premiak zeintzuk diren erabakitzea, eta horietako zeintzuk ase daitezkeen gizateria osoarentzat. Aldi berean, definitu beharko da zein behar ez den oinarrizkoa, eta moralki ezarri beharko da ez dela zilegi nahi bat asetzen saiatzea horretarako beharrezkoa bada beste norbaitek oinarrizko bizi-mailara ezin iristea. Alegia, oinarrizko beharren eta desioen arteko bereizketa egin behar da.

Aipatu dituzun aldaketa horiek –ez dakit noraino diren utopikoak– lortuta, demografiak arazo izateari utziko lioke?

Populazioaren muga zein den planteatu beharko litzateke agian, baina edozein kasutan planteamendu demokratikoa litzateke. Bestalde, lanaren bestelako banaketa egin behar litzateke, eskulan gehiago beharko baita orain makinek egiten dituzten zenbait gauza egiteko. Historian zehar, jendartea gero eta konplexuago bihurtu izan da; konplexutasun hori gutxitu beharko litzateke, gaur egungo espezializazio izugarria alboratuz, eta gehienok egiten ez dakizkigun oinarrizko zenbait gauza egiten ikasiz –elikagai bat landatzen, esaterako–, eta hori oso zaila da. Utopia? Baliteke. Arazoa da errealitatea distopia izan daitekeela.

Norbait saiatu da kalkulatzen zenbateko populaziora hel gintezken baldintza horietan?

Lehen esan dudanez, elikadurari dagokionez behintzat FAOk iragarria du 12.000 milioirentzako beste jaki. Baina aurretik beste gauza batez hitz egin beharko litzateke: egia da korrelazioa dagoela energia fosila ugaritzearen eta populazioa haztearen artean, baina korrelazioak ez du berez kausalitatea adierazten. Katastrofista samarra iruditzen zait mezua bi aldagai horien arabera eraikitzea. Gaur egungo bizi-mailari eusteko populazioa heren batera jaistea, edo populazioa mantentzeko gure bizi-maila jaistea Erdialdeko Amerikako ez dakit zein herrialdetakoarekin parekatu arte... Zientifikoki ez da oso zuzena. Aldagai moduan proposatzen den kontsumo-mailak ez du neurtzen bizi-maila; BPGk ez du neurtzen bizi-maila. Behin baliabide material nahikoak ziurtatuta, BPGren hazkundeak ez du lotura zuzenik zoriontasuna edo asebetetzea handitzearekin. Manfred Max-Neef txiletar ekonomialariak dioenez, behar batzuk unibertsalak dira, baina horiek asetzea ahalbidetzen duten faktoreak ez dira unibertsalak, kulturalak, teknologikoak… baizik. Beharrak dira elikadura, bizitzeko tokia, berotasuna… baina baita ere parte hartzea, askatasuna, maitasuna, zerbitzu publikoak, hezkuntza… Batzuek ez dute behar energia gastu handirik. Aldiz, telefono mugikorra edota ordenagailua izateak, abioian ibiltzeak... badute. Eztabaidatu beharko da, orduan, bizi-maila duina zer ote den.


2014(e)ko irailak 26, ostirala

LANDARE EXOTIKO INBADITZAILEEI BURUZKO IHARDUNALDIAK



“Natura eta Bioaniztasuna” Programaren barruan, Ekologistak Martxan Bizkaiak landare exotiko inbaditzaileekin loturiko 2 ihardunaldi antolatzen ditu; sortzen ari diren arazoak azalduko dira eta hiritarrek haien aurkako borrokan parte hartzeko aukera izango dute.

 
Plumero de la Pampa



URRIAK 1, ASTEAZKENA, 19.00etan.


Hitzaldia:

  • “Plantas exóticas invasoras: la biodiversidad vasca en la encrucijada”.

Eduardo Renovales (Ekologistak Martxan Bizkaiko Ingurumen Naturaleko kidea) 
Tokia:  Ekoetxea, Pelota 5 – Alde Zaharra, Bilbo.


URRIAK 4, LARUNBATA,  09.30etan.

  • Bolondresentzako ihardunaldia:

”Extracción de plantas invasoras en el valle de Bolintxu, (Pagasarri, Bizkaia).
TokiaBilboko  Plaza Zirkularrean (Abandoko Metro-Geltokiaren irteeran). 

Interesekoa: itzulia, 14:30ak aldera. Garraio publikoan joango da. Jateko zeozer, txubaskero eta mendi-botak eramatea gomendatzen da.


Izen-ematea: dohainik, 944.790.119 /cdocbizizaleak@ekologistakmartxan.org , Urriaren 3aarte, ostirala, 14:00ak arte.


Antolatzaileak:  Ingurugiro dok. zentrua Bizizaleak / Ekologistak Martxan.








2014(e)ko irailak 24, asteazkena

ENERGIAREN EGUNGO EGOERA ETA ETORKIZUNAREN INGURUKO HITZALDIA-EZTABAIDA ANTONIO TURIEL-EKIN



Datorren igandean, irailaren 28an, arratsaldeko 18:30etan Artium-en,“Krisi energetikoa: gaurko egoera eta etorkizuneko aukerak” izenburupean, Antonio Turielek (erderaz) emango duen hitzaldira gonbidatzen zaituztegu. (Eusko Legebiltzarrean garatzen ari den energiaren inguruko ponentzian hurrengo astelehenean, irailaren 29an, gonbidatu bezala hitz egingo du.)
 
Antonio Turiel Fisika Teorikoan Doktore da UAMen eta gaur egun CSICeko Institut de Ciències del Mar-eko ikerlari titularra da. Hortaz aparte, Antonio energiaren inguruko gaien izen handiko analista da ere, batez ere krisi energetikoan eta hidrokarburoen ekoizpenaren zenit-aren inguruan. Etengabe dibuilgazio lanak ere garatzen ditu, hitzaldi, mintegi, theoilcrash blogaren bitartez edo eztabaidak pizten sareko eztabaida foro ezberdinetan.

Artiumen eskainiko duen hitzaldian, Antonio Turielek gaurko energiaren inguruko egoeraren birpaso bat egingo du, energia ez berriztagarrien agortzearen aurrean munduko ekonomiak duen bidegurutzea erdian jarriz. Gaur egungo energi iturri nagusien ordezko bezala maneiatzen ari diren aukera ezberdinen mugak ere aztertuko ditu. Petroleo, gas, ikatza, energi nuklearra baita frackingaren eta berriztagarrien inguruan hitz egingo da.

ANIMA ZAITEZ!! ezinbestekotzat jotzen dugu gaur egungo arazo energetikoen inguruko kezken sustrai sakonak ulertzeko.

Igandean Artium-en egongo gara.!!

Antolatzaile:

 

 

 

Antonio Turiel eta Margarita Mediavilla: Desazkundearen mugak.




2014(e)ko irailak 22, astelehena

DOT-DESAZKUNDEA; WORLD COFFEE HAUTABIDEAK BILATZEKO





Jaurlaritzak DOT 97-ko aldaketa puntual bat egin du etxebizitzen kuantifikazio formula aldatzeko.

Hasierako onarpena ekainaren 30an argitaratu zuen Aldizkari Ofizialean, eta aintzinakoa dirudin maltzurkeri administratiboa erabiliz, alegaziotarako epea uda garaira mugatu du. Irailaren 30arte baino ez du ireki!!

Formularen errebisioa gaur egungo etxebizitza parkearen egoeraren diagnostikoa egin gabe eta etxebizitzen eskari-eskaintzak izandako eboluzioa aintzat hartu gabe gauzatzen da. Eta nola ez, inolako eztabaidarik gabe.

Formula honen aplikazioak ekarriko du  gure herrietako HAPOetan (Hiri Antolamenduko Plan Orokorra) etxebizitza berrien eskaintzaren finkatzea, gutxienekoak eta gehinezkoak zeintzuk diren zehaztuaz eta etxebizitza hutsak eskaintza horretan kontuan hartzeko betebehar gabe.


Burbuila inmobiliarioaren formula izan denak bere horretan jarraituko du



Hori dela eta, datorren ostegunean, irailak 25, 18:30 / 21:00 bitartean Bilboko La Bolsan gai hau jorratzeko egingo dugun saioan parte hartzera gonbidatzen zaituztegu; batetik orain arteko etxebizitzen zenbatespenerako DOT-97-tik eratorritako formulak ekarritako ondorioen  irakurketa kritiko bat egiteko, eta bestetik, guztion artean formula alternatibo baterako euskarriak jartzeko irizpideak landu ditzagun.


Hemen jaitsi ahal duzue egin duten DOT-Desazkundetik  txosten azterketa formula DOT.